TRAININGSRITTEN 2009 (klik op de foto voor een grotere afbeelding)
08-03: De laatste
trainingswedstrijd ging van start met een zonnetje en een felle wind in de
finishstraat. Met opnieuw ruim 80 man aan de start, was het ditmaal zaak om
maar eens vooraan te starten omdat ik veronderstelde dat er al snel een groep
weg zou rijden die een beslissende voorsprong zou gaan opbouwen. Zo gezegd zo
gedaan. Toch miste ik de slag. Na een kwartier wedstrijd leken alle ploegmaten
wel in de kopgroep te willen gaan zitten. Het was toen niet aan mij om het gat
te gaan dichten. Toen de stofwolken opgetrokken waren reden er 8 man weg, o.a. Bob
Rasenberg, Guido Claessens,
Jurgen van Zon een viertal namens de Moraal te weten,
Martijn Alberts, Barry Heijnen, Henri Peeters en Raphael
Gabriels. Achter hen probeerden wij (overige Moraal-renners) het tempo te drukken en de boel een beetje
te ontregelen. Dat was ook wel nodig, want het achttal liep niet echt ver weg. Zeker
niet toen het Moraal-smaldeel na een tijdje vooraan
uitdunde en alleen Raphael overbleef samen met Rasenberg, Claessens en van Zon. Met
een kleine voorsprong reden zij nog een paar ronden voor de groep uit, maar het
was een beetje een kat-en-muis-spel. Dat ze gegrepen
zouden gaan worden was wel een zekerheidje. Na een
uur koers waren de koplopers eraan voor de moeite. Maar lang duurde het niet,
of er vormde zich weer een kopgroep. Joost Aelmans
zette aan en kreeg John Haast en man van de wedstrijd Gabriels
mee. Wat later gevolgd door Maikel Roks en Bert Kremer. Vijf man op
kop, daarachter was de organisatie even zoek en de vijf liepen verder weg. Vijf ronden verder vormde er zich achter de vijf een
jachtgroep met o.a, Jack de
Klerk, Kees van de Sande, Marcel van der Poel, Jeroen Claessens,
Guido Claessens. Kort daarna kon een drietal bij de
achtervolgers aansluiten. Kees Christianen knalde met
een enorm tempo het gat dicht met Rene Haast en mij in het wiel. Zodoende waren
er 11 achtervolgers. Daarachter probeerde Rasenberg
in zijn eentje de kloof te overbruggen, hetgeen hem
niet lukte. Bij de 11 was de samenwerking verre van optimaal. De vijf voor ons
reden weliswaar met een overbrugbare voorsprong, maar de achtervolgers wilden/konden
geen vuist vormen en
zo bleven de 5 uit de greep. De achtervolgers daarentegen
werden in de voorlaatste ronde nog
achterhaald door een groep van ongeveer gelijke grootte. Vooraan had Raphael toen alweer zijn duivels ontbonden. Twee man kreeg
hij er niet af, Roks en Haast. Het was daarna
diezelfde Haast die in de sprint het pleit beslechtte.
++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++
01-03: Er was heel
mooi voorjaarsweer aangekondigd op deze eerste meteorologische lentedag. Bij
sommigen werden de beenstukken niet aangetrokken en ik reed zonder mouwstukken.
Dat laatste was meer uit nood geboren aangezien ik de mouwstukken vergeten was.
Al was het toch wel lekker zo zonder. Met wederom een grote groep starters (88
man) lag het tempo erg hoog. Er gebeurde van alles, maar alle plooien werden
telkens snel weer gladgestreken. Een groepje van vier met o.a. Jos Bogaerts, Nicky Verdaasdonk en
Stefan Koevoets. Zij konden een paar ronden voor de
meute uitrijden. Het was daarna eventjes wachten tot er weer een vlucht
vertrok. Ondertussen had ik zelf ook nog een sprong gemaakt, maar na een halve
ronde maakte ik er zelf maar een kruis over omdat het in mijn eentje totaal
geen zin had. Een groepje van 2, waarbij eerder Ruud Zijlmans
snel koos om af te haken vergaarde snel een mooie voorsprong. Bob Rasenberg en Paul Konijnenburg sloegen een mooie kloof
welke 2 ronden later door
Jordy Suijkerbuijk via een machtige rush kon worden
overbrugd. Daarna wist ook Ad Valentijn die sprong te maken. Doch een ronde of
wat later kwam alles weer terug. Tegen het einde was er nog een solopoging van
Patrick van Loon. Ook hij kon niet op tegen het peloton dat zich op leek te
maken voor een massasprint. In de voorlaatste en laatste ronde vormde zich dan
toch nog een groepje van 6 man. In de sprint was Verdaasdonk
daarna Suijkerbuijk en Valentijn te snel af.
++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++
22-02: Vandaag, carnavalszondag,
een duidelijk mindere opkomst van de renners. De motregen die heel de ochtend
viel, hield net op tijd op zodat we droog van start konden op een nog wel nat
parkoers. Ik probeerde wel mee te doen, maar een paar tactische blunders achter
elkaar zorgden ervoor dat ik er niet bij was toen een groep van 10 renners
definitief vertrokken bleek. Aanstichters waren een
duo met Jack de Klerk daarbij. Echt demarreren deden ze niet, ze reden gewoon
een klein stukje voor de groep uit. Theo van Dongen reed er met nog eentje naar
toe. En zo sprongen er steeds meer naar voren. Ik liet ze elke keer maar gaan
in de veronderstelling dat alles wel weer aan zou gaan sluiten. Dat bleek een
forse misrekening. Toen
er al een man of 7 vooruit reed, probeerde ik de sprong te maken, maar ik viel
aan het einde van het stuk windop stil. Een duo met Ad van Broekhoven kon
daarna wel aansluiten en ook Bert Kremer kon met een
forse uithaal snel naar de koplopers toe. En weg waren ze. Dat er van
terugkomen geen sprake meer kon zijn, was me toen wel duidelijk geworden. In de
groep werd daarna geen constant tempo meer aangehouden zodat na 2/3 van de
wedstrijd de kopgroep het peloton dubbelde. De koplopers reden door waarbij een
paar pelotonrenners aansloten. Toen de koplopers opnieuw uit het zicht waren
besloot ik voor mezelf om er toch nog maar het beste van te maken door een paar
rondjes solo te rond te gaan rijden. Maar goed dat ging nergens meer om.
Vooraan bleven de 10 tot de voorlaatste ronde bij elkaar. In die voorlaatste
ronden reden 2 Belgen weg die een ronde later ook als de nummers 1 en 2 de
finishlijn passeerden. Philip de
++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++
15-02: Na de
ploegenvoorstelling op donderdag, op vrijdag vertrokken naar Rijssen voor het trainingskamp
van de Moraal. Op zaterdag de nodige uren getraind. Net als vorig jaar in de
kou en halverwege na een uur of 2 een lekkere bak warme chocomel en een stuk
appeltaart. Vandaag als afsluiting weer net als het vorige jaar in het
gehuchtje Exel op een omloop van een kilometer of 4
een trainingsritje gereden. De sneeuw die viel was onvoldoende om het wit te
maken, maar gedurende de hele wedstrijd reden we in de (natte) sneeuw. Met 3 Moraal-renners op 5 koplopers in de kopgroep die met ruime
voorsprong op kop reed bleef er voor de
overige Moraal-renners in het peloton, waaronder ik, weinig anders te
doen dan een beetje controleren en tegenaanvallen in de kiem te smoren. Met
Martijn Alberts, Gerhard Klijnhout en de winnaar van
vorige week aldaar, Rody Kroeze was het voor hen
uiteindelijk zaak de 2 overige medekoplopers af te matten, hetgeen lukte en zo
won Kroeze zijn tweede op rij.
++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++
08-02: Vandaag met zo’n 70 renners aan het vertrek. De eerste ronde ging meteen
volle bak doordat Jack de Klerk vanuit het vertrek hard doortrok. Na die snelle
start bleef de snelheid er goed inzitten al biedt de eerlijkheid te zeggen dat
het aan het einde van de finishstraat wel eens stilviel vanwege de wind die
daar het hele stuk tegen stond. Ondanks het af en toe stilvallen van de groep
werden alle uitvallen redelijk snel teniet gedaan. Aldo
de Vries reed, net als Martijn Alberts en Ad Prinsen, even solo voor de groep,
maar dit was eigenlijk sowieso kansloos. Ook groepen
van een man of 10 konden niet op clementie rekenen en zo liep alles telkens
samen. Met nog 4 ronden te gaan trok Alberts op kop van het peloton opnieuw
door en effende het pad voor Jos Bogaeerts, de Nederlands kampioen veldrijden bij de Masters
die bijna als vanzelfsprekend met een goede vorm uit het veld gekomen was. Bogaerts trok door en kreeg gezelschap van Eric Patist en Jan Sanders. Ook ik kon mijn karretje aanpikken
en met vieren pakten we een aardige voorsprong. De samenwerking bij ons vieren
was niet optimaal. Helaas kon ook ik niet echt heel de tijd volle bak rijden,
misschien lag het aan mijn gisterenavond ontluikende verkoudheid. Desalniettemin ging we toch met een - weliswaar slinkende –
voorsprong de laatste ronde in. Bij het opdraaien van het voorlaatste rechte
eind versnelde Jos opnieuw en reden we alle vier alleen met een marge van een zo’n 10 meter. Terwijl Jos doorkachelde
kwam er nog gevaar van achteren. Een renner van WV Breda kwam hard opzetten
samen met Ad Prinsen. Toen ik hen zag komen ging ik bij hen in wiel om te
profiteren van hun snelheid. Bij het opdraaien van de finishstraat moest Jos
toch nog flink doorzetten omdat Prinsen met een felle en lange sprint snel
naderde en uiteindelijk op een paar meter strandde. Voor mij gold dat Prinsen
te hard aanging en
ik me in het wiel zette van de Breda-renner. Waar ik
dacht dat het hele peloton er wel zo’n beetje overheen
zou gaan komen, gebeurde dit niet en kon ik – in ieder geval – tot mijn eigen uiterst
aangename verassing de derde plek opeisen. De eerste bloemen van het jaar. En 2
Moraal-mannen op het podium.
+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++
01-02: Met een kleine 90 renners aan het vertrek van een zeer winderige
en koude trainingsrit in Breda. Op de achterkant van het parkoers stond zodanig
veel wild dat het leek alsof je tegen een muur opreed. Pogingen van eenlingen
en/of kleine groepjes bleken gedoemd te mislukken. Degenen die het probeerden
werden telkens aan het einde van het winderige stuk opgepikt. Bij veel van de
pogingen was Ruud Havermans betrokken. Nadat een
eerste poging samen met Tjeerd Dudok
en Adrie Kools was teruggehaald liet hij zich helemaal uitzakken naar de staart
om even bij te tanken. Ondertussen was het ook nog begonnen met sneeuwen. Door
de harde wind waaide het gelukkig van de weg af. Daarna was het de beurt aan
een groepje van 4 man met o.a. Raphael Gabriels en Martijn Alberts, toen ook zij weer teruggepakt
waren as het opnieuw Havermans die ten strijde trok.
Eerst solo, daarna sloten nog een paar renners aan. Nadat opnieuw alles was
samengelopen en de wedstrijd in de finale belandde kon een groepje toch nog
wegrijden met o.a. Gabriels, Havermans,
Matti de Baat en Vacansoleil-renner
Arnoud van Groen. Een achtervolgend groepje met o.a. Dudok,
Jordy Suykerbuyk, Roger Oomen,
Jan Janssen en Tiny van Rijsbergen kon de aansluiting
maken waarna van Groen het in de sprint afmaakte.
+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++
25-01-09: Na
gisteren de hele dag in de winter-Efteling te hebben
rondgezworven en nog eens een keer alle sprookjes te hebben beleefd, was het
vandaag weer tijd voor het echte werk. Normaal kom ik nooit op de Borchwerf omdat ik dan bij het veldrijden in Hoogerheide ga kijken. Maar vanwege het WK dit jaar een
week later, gaf me dit de gelegenheid om in Roosendaal te gaan kijken. Eerst op
de fiets daar naar toe en onderweg enige voorzichtigheid ingebouwd vanwege wat
gladde stukken. Daar aangekomen zag ik eerst Ronald Roos voor de derde keer dit
jaar de overwinning pakken. Daarna was het de beurt aan onze categorie. Vanwege
de harde wind reed al snel een groep van een man of 20 weg. Op dat moment zat
ik nog helemaal achteraan en liet het gebeuren. Die 20 met o.a. Jordy Suijkerbuijk, Tiny van
Rijsbergen, Johan Pemen, (de wederoptredende) Matti de Baat, (de eveneens wederoptredende clubgenoot)
Henri Peeters, Rini van Zundert
en Raphael Gabriels waren
snel uit beeld. Daarachter probeerde ik met Jeroen Claassen
weg te komen en sloot Johan Roks aan. Toen dat
gebeurde voelde ik dat ik me aan het opblazen was in de harde wind en liet me
daarom terugzakken naar het peloton. Die 2 gingen verder en een x-aantal ronden
later kon ik - enigszins hersteld - de sprong maken naar een 2e
achtervolgend groepje met Berco van Gool en Tony Verschuuren om wat
later bij Claassen en Roks
aan te sluiten. Ploegmaat (ook al een heroptreder na
een zware val) Wil Buurstee lukte dit net niet. Vooraan won van Rijsbergen
uiteindelijk afgetekend
en werd de (circa) 27e plaats mijn deel in het eerste
officieuze optreden dit jaar.