Rijen 26-06-2011

Vanmorgen om 6.00 uur uit bed gegaan om hand-en-spandiensten te verlenen bij de 1^e AAZ-deMoraal-toertocht. Op dat moment nog onwetend dat ik later op de dag toch nog in Rijen zou gaan starten ook nog eens 3 uur in de auto gezeten om de route nog een keer langs te rijden. Om circa half twaalf in Zevenbergen weer terug, begon het bloed toch weer te stromen waar het normaal niet gaan kan. Gisteren vanwege het weer niet in Zeeland gestart, kon ik het vandaag toch niet laten. Onze sponsor, Rene, vond het prima en dus toog Jeroen naar Rijen. Maar niet nadat ik nog enkele luxe broodjes zalmfilet en krabsalade als lunch tot mij had genomen. Aangekomen in Rijen zag ik al snel dat we weer voor de 2^e plaats zouden rijden. Jochem van der Doelen was immers ook weer gesignaleerd. Klagen over pijntjes en andere fysieke ongemakken doen bijna alle wielrenners zo ook van der Doelen vooraf. Maar aan het einde van de rit stond hij toch weer gewoontegetrouw op de bovenste tree van het podium. Maar hoe kwam het zover ? Op een ander parkoers dan waar we normaal de ronde van Rijen rijden stond een teleurstellend aantal deelnemers aan de start. Aan het weer kon het niet liggen, hoewel de weliswaar aangekondigde maar toch plotse warmte behoorlijk de adem afsneed. Althans bij mij in ieder geval. Met in totaal 50 ronden op het programma duurde het lang voordat de definitieve kopgroep wegreed. Totdat moment waren de solopogingen van zowel Cas Graafmans en John Haast het meest in het oog springend geweest. Graafmans was blijkbaar goed opgewarmd, want hij had voor onze wedstrijd ook al meegedaan met het Kampioenschap van de gemeente Gilze en Rijen. De nodige rondes reed hij vooruit om na een tempoversnelling van achteren uit weer in de groep te belanden. Voor Haast gold eigenlijk hetzelfde, al liep dit scenario iets anders. Met een overbrugbare afstand sprong eerst Johan Pemen naar hem toe. Wat later gevolgd door o.a. Raphael Gabriëls, Ad Valentijn, Tiny van Rijsbergen, Maikel Roks en van der Doelen. Voor Ruud Havermans en mezelf duurde het een rondje of 3 alvorens we ook de aansluiting konden bewerkstelligen. En dat had veel moeite gekost. Ik veronderstelde op dat moment dat van achteren geen gevaar te duchten meer zou zijn, omdat wij tweeën al als bezetenen hadden moeten rijden. Een paar rondes later sloten voor mij onverwacht toch de overige deelnemers weer aan en kon het spel opnieuw beginnen. Roks gaf daartoe de aanzet door ook weer solo op pad te gaan. Hij kreeg na een aantal ronden gezelschap van Havermans, Gabriëls, van Rijsbergen, Pemen, Marcel van der Poel, Haast en Graafmans. Het groepje waarin ik vertoefde bleef achter. In dat groepje ook van der Doelen. Maar die zette zijn straalmotoren aan en reed in een mum van tijd naar voren, met Rob Duchateau volgend in zijn wiel. In de finale sprint had hij nog het meeste te duchten van Haast, maar van der Doelen kon weer zege op zijn lijst(je) bijschrijven. In een groepje van 4 achter de koplopers was ik ook de rapste (!) en werd 11^e.

Alle gemaakte foto’s zijn te zien via de link: Klik hier