Oudenbosch
12-06-2011
Vandaag
vanaf de eerste startrij gestart in het 80 renners tellende deelnemersveld. Mij
viel het geluk ten deel om meteen in de eerste ronde het stuk langs de
spoorlijn met de wind op kop te mogen doen. Ik trok daarna de conclusie om me
maar naar achteren af te laten zakken en me pas een stuk later in de voorste
debatten te mengen. Zo gezegd, zo gedaan. Achterin lekker meepeddelend zonder
een noemenswaardige inspanning te hoeven doen, had ik me ondertussen
voorgenomen om naar voren te gaan als het rondebord op 19 stond. Voorin werd
ondertussen veelvuldig gesprint om de talrijke premies en werd er volop
aangevallen. Maar de wind langs het spoor hypothekeerde alle pogingen. Toen het
rondebord op 19 stond en ik mijn voornemen uit wilde voeren, kwam Jordy Suijkerbuijck
me voorbij en riep dat voor hem ook de tijd was gekomen om naar voren te gaan.
Maar doordat alles op een lint zat dacht ik, ik wacht nog wel even een rondje
of wat. Dat kwam me bijna duur te staan, want een ronde later net na het
opdraaien van de finishstraat klapte er een band bij een van de deelnemers en
zo ontstond een valpartij waarbij een man of 4 tegen het asfalt gingen. Ik lag
er gelukkig niet bij maar kon het niet fatsoenlijk omzeilen omdat aan de
linkerkant waar ik zat geen uitwijkmogelijkheid was (paaltje en een opstaande
rand). Met een aantal anderen kregen we een ronde vergoeding. En ja, na die
ronde vergoeding pikte ik redelijk van voren in het peloton in zodat ik
eigenlijk wel op een goedkope manier vooraan in de wedstrijd kwam. Suijkerbuijck
die daar ook was aanbeland, riep toen “nu wel van voren blijven he!” Dat lukte
en ik sprintte nog 3 keer succesvol mee voor de premies. Met nog een ronde of
10 te gaan begon Rob Ypenburg zich nadrukkelijk met de wedstrijd te bemoeien.
De eerste keer dat hij doortrok sprong ik in zijn wiel en gebruikte hem als
springplank om een van de premies te bemachtigen. Drie ronden later ging hij er
weer vandoor. Iets later ging Raphael Gabriëls achter hem aan, terwijl ik en een
ploegmaat van Ypenburg op kop van de groep reden. Ik riep nog naar die
ploegmaat zijn benen stil te houden. Want die 2 samen vooraan, zouden als ze
wat voorsprong namen moeilijk bij te benen zijn. Misschien omdat er in
diezelfde ronde alweer premies verreden waren sprong die ploegmaat van Ypenburg
toch achter Gabriëls aan en kreeg Ypenburg zodoende geen gezelschap. Nadat o.a.
Robert de Poel nog had geprobeerd naar Ypenburg te rijden, probeerde ik dat
ook. Maar die strijd verloor ik glansrijk. Ypenburg maalde maar door en wist in
de nog resterende rondes zijn voorsprong knap te behouden. Achter hem won
Jochem van der Doelen de pelotonsprint voor Maxim Harteloh. Mijn sprintersbenen
leverden me een 29e plaats op.
Alle
gemaakte foto’s zijn te zien via de link: Klik hier