Luyksgestel
27-06-2011
Vanwege een
ernstig ongeluk met een overstekende toeschouwer in de categorie voor ons en de
zorg die de man nodig had van 2 ziekenwagens en een traumahelikopter was het
onduidelijk wanneer wij aan onze wedstrijd zouden kunnen beginnen. De tijd
tikte maar door, wat ook meteen de ernst van de verwondingen aantoonde. De
oorspronkelijke start stond gepland om kwart over drie, het werd half vier,
kwart voor vier, vier uur. Iets na vieren vertrokken de ziekenwagens en
traumahelikopter en werd het parkoers samen met de politie nog een keer aan een
inspectie onderworpen. Uiteindelijk zouden wij om kwart over vier gaan starten.
Een uur later dus dan gepland. Al die tijd een beetje bezig gehouden met wat
praten en wat op en neer fietsen. Een ding had ik me niet tijdig gerealiseerd,
door de lange vertraging was het water in bidons flink opgewarmd, waardoor het
eigenlijk niet meer te drinken was, maar dat had ik eerder moeten realiseren. Toen
wij van start gingen was dat in plaats van 60 kilometer een koers over 1 uur en
3 ronden. Met het enorme warme weer was dat geen verkeerde optie en op zijn
laatst bleek deze tijdsduur ook al ruim voldoende om een compleet
uiteengeslagen peloton aan de finish te krijgen. Dat een inspanning cash
betaald werd merkte ik toen ik in de eerste premiesprint meedeed. Meteen daarna
bedacht ik me al dat ik geen 2e keer meer mee zou sprinten. Poef.
Daarna ontstond stapsgewijs een kopgroep van 12 man. Daarbij o.a. van Grinsven,
Frijters, van der Doelen, van Gameren, Raats, Hermsen en Verstegen. Uit die
kopgroep reden op hun beurt Raats en van Grinsven weg. Bij de achtergebleven
koplopers leek het tempo at te stokken, waardoor een groepje van 5 met Bossers,
van Tilborg, Graafmans, Ringelberg en ik ronde na ronde korter kwam op de 10
voor ons. Na een ronde of 5-6 achtervolgen konden we eindelijk de aansluiting
maken. In het restant van de wedstrijd viel dan alles uit elkaar. Raats won
door van Grinsven te lossen. Van Grinsven was op zijn beurt achterhaald door
Graafmans, van Gameren en Engbersen. In de voorlaatste ronde reden ook
Knijpinga en Hersmen met tweeën weg, daarachter een zestal en daar weer achter
ik met tweeën, waardoor ik als 14e eindigde. Het beste moment kwam
daarna toen ik een bus ijskoud water van een parkoersbewoner in handen kreeg en
deze heerlijk over mijn hoofd leeg kon gooien. Zo warm als het vandaag was, is
voor Luyksgestel overigens geen uitzondering. Het is eerder een regel dat het
daar altijd zo warm is, wat wel voor een zeer aangename ambiance langs het
parkoers zorgt. En dat voor zomaar een maandagmiddag ergens eind juni. Echt de
moeite om een middag vrij voor te nemen.
Alle
gemaakte foto’s zijn te zien via de link: Klik hier