Havenhoofd – Goedereede 15-08-2009 (klik op de foto voor een grotere afbeelding)

Frustraties, stress, mooi weer en flauwe woordgrappen waren synoniem aan deze middag op het Zuid-Hollandse eiland Goeree-Overflakkee.

Onderweg naar de koers kwamen we muurvast te staan bij Willemstad. De sluiswachter had ongetwijfeld een goedereede om de pleziervaart voor te laten gaan en zodoende stonden we een kwartier lang te wachten alvorens we verder konden rijden. De start van de wedstrijd was om half 2, we hadden nog tijd zat. Een stukje verderop ging het opnieuw mis, want het mooie weer en de vakantie lokten blijkbaar veel mensen naar zee. Op Knooppunt Hellegatsplein werd het geduld dus weer op de proef gesteld. Na een klein stukje tweebaansweg probeerden we in te voegen, keurig bij het bordje “vanaf hier ritsen”. Doch de medemens laat zich op deze warme dag niet altijd van zijn beste kant zien. De beste man op de rechterbaan liet ons er niet tussen en was ook niet te vermurwen. Een goed gesprek met zo’n bestuurder met caravan naast ons zat er helaas niet in. Hij bleek een vat vol frustraties en met allerlei verwijten jegens ons probeerde hij zijn gelijk te halen. Na de man nog een prettige en stressvrije vakantie te hebben toegewenst konden we een paar wagens verderop bij een zuiderbuur wel invoegen. Vanaf dan was het over een eenbaansweg op naar Goedereede met de tijd als belangrijkste vijand. De TomTom gaf keurig aan dat we om 13.18 zouden arriveren. Dat zou net op tijd kunnen zijn; even snel de koerskledij aan en inschrijven en dan maar zonder in te rijden starten. Zou het niet gaan lukken dan was er later op de middag altijd nog de mogelijkheid bij de A’s te starten. Van stress was derhalve nauwelijks sprake en precies zoals de TomTom had aangegeven kwamen we net op tijd aan. Terwijl ik mezelf razendsnel omkleedde en in ging schrijven werd omgeroepen dat de start een kwartier werd uitgesteld aangezien meerdere renners hadden gebeld dat ze door de drukte niet tijdig aan de start zouden kunnen verschijnen. De organisatie bleek hier dus gevoelig en dat zorgde er meteen voor dat ik toch nog de ronde van een kilometer of 4 kon verkennen. Met na de start meteen een lang fietspad met wind op de kop kon je er vergif op innemen dat het hier regelmatig zou stroppen, want wie gaan dat hele eind op kop rijden. Na een ruime kilometer moesten we een bochtje van bijna 180 graden draaien en “berg op” om daarna via slechte asfaltwegen weer terug naar het gehuchtje te rijden.

Rini van Zundert stond scherp want al voor het startschot klonk was hij al weg, maar werd teruggefloten door de jury. Na het startschot was het in het peloton wat wringen en remmen op dat smalle fietspadje en op het asfaltweggetje daarna leek het wel Parijs-Roubaix en dan doel ik op de stofwolken. Toen die stofwolken opgetrokken waren zag ik dat het van Zundert gelukt was een gat te slaan. Een ronde later sloten nog 3 man aan, waarvan er overigens eentje snel terugviel. De aansluiters waren Cees Elenbaas en Cees Christiaanen. Het drietal had gedurende de koers een voorsprong die schommelde tussen de 20 en 25 seconden. In de eerste 4 rondes was ik er niet in geslaagd vooraan te komen, maar daarna ging het op het fietspad op een lint wat mij de gelegenheid gaf daar langs naar voren te rijden. Vooraan aangekomen bleken de mannen van de ploeg Valentijn ware meesters in het afstoppen en frustreren van pogingen om dichterbij te komen. In het peloton probeerden we met vieren het gat te dichten, 2 ploegmaats van RSA, Erik Meerkerk en Hans Weeda en ons Moraal-duo, Raphael Gabriels en ik. Af en toe draaide ook Johan Roks mee, maar wat we ook probeerden, van echt dichterbij komen was geen sprake. De rest van het peloton leek ook wel vakantie te vieren, die deden geen fl.......... . Bij mij nam toen ook de frustratie toe, in de wetenschap dat we het gat niet meer zouden dichten. Bij de bel voor de laatste reed een groepje met lichte voorsprong voor de groep uit met daarin Gabriels en Weeda. In die laatste ronde bleken er dan toch nog een hele hoop te zijn die wilden laten zien dat ze wel hard konden fietsen, want toen kwamen ze aan alle kanten voorbij. De sprint liet ik aan me voorbij gaan om me meteen na de finish om te kleden en een stuk op de fiets terug naar Brabant te rijden om de frustraties weg te nemen. Ik leek die vent in de file wel ....... .

Oh ja, de wedstrijd werd gewonnen door van Zundert voor Christaanen en Elenbaas.

Alle gemaakte foto’s zijn te zien via de link: http://picasaweb.google.nl/Jeroen.Rov/Goedereede#