Eindhoven 29-05-2010
(klik
op de foto voor een grotere afbeelding)
Ondanks dat de
organisatie vorige week nog een mail naar (alle?) Amateur-licentiehouders
stuurde met het verzoek alsnog in te schrijven voor de GP TU/e Eindhoven om
zodoende een groter startveld te krijgen werden zij karig beloond. Met een
aanzienlijk kleiner peloton dan de afgelopen weken vertrokken we onder zonnige
omstandigheden voor een koers over 60 kilometer over het terrein van de
Technische Universiteit Eindhoven. We moesten 46 rondjes afwerken op een
klinkerparkoers dat er bijlag zoals het hoort, lekker hotsen en botsen. Nadat
er in het begin wat speldenprikjes waren geweest, ging Joost Aelmans er snel
alleen vandoor. Het peloton liet begaan en in een mum van tijd had hij 25
seconden voorsprong. Na die paar rondjes inpassiviteit ging ik samen met een
van de Van Gameren-broers op kop rijden om het gaatje te verkleinen. Snel ging
er 10 seconden af, maar aangezien het aantal liefhebbers om mee te werken
gering was, stopte ik er ook mee. Aelmans reed opnieuw weg tot 25 seconden.
Andere tactiek dan maar bedenken. In de aanloop naar 2e premiesprint
was ik op kop gaan rijden om de snelheid wat op te voeren en me daarna door de
premiespinters nog wat meer snelheid te laten bezorgen en dat lukte. Na de
bocht na de finish zette ik vol aan en was weg. Een paar honderd meter verderop
omkijkend zag ik dat Ronny Bossers als enige gereageerd had en bij mij
aansloot. Met tweeën op zoek naar Aelmans. Het duurde al met al nog een rondje
of 4 voordat we aan konden sluiten, mede doordat Aelmans even het gas losliet
en ons opwachtte. Nog twee renners probeerden aan te sluiten, maar de broers
van Gameren bleven hangen en vielen terug in het peloton. Het ging daarna crescendo
met de voorsprong om uiteindelijk tot ruim boven de minuut uit te komen, wat
gelijk stond aan een halve ronde voorsprong die we zelf door een open passage
op het parkoers zelf kon waarnemen. Achter ons was ook nog een groepje van 5
achtervolgers ontstaan met daarbij o.a. Bert Kremer, John Oudshoorn en Dion
Koch. Bedreigen deden ze ons niet en met drieën gingen we de laatste rondes in.
Vijf ronden voor het einde was de ronde vergoeding voor materiaaldefect geëindigd.
Dat leek voor mij nog roet in het eten te gooien, want met nog 3 ronden te gaan
ging het “pang” en klapte er een spaak uit mijn voorwiel. Wisselen zonder
kostbare tijd te verliezen was er niet bij, doorrijden dus. Maar met de voorrem
volledig open was er nog net voldoende ruimte om het slingerde voorwiel niet
tegen de rem aan te laten lopen. Met een goede kans op de overwinning werd het
kiezen wat doen in de resterende 2 rondjes. Wachten op de sprint of alleen
wegrijden? Het werd het laatste. Aelmans – die ik het meest vreesde – kwam van
kop en terwijl Bossers overnam kletste ik op rechts weg met nog anderhalve
ronde voor de boeg. Met een aardige voorsprong ging ik de laatste ronde en zag
dat Aelmans in zijn eentje op kwam zetten. Gelukkig bleef het daarbij en
achterhaalde hij mij niet en zo won ik zowaar een heuse Grand Prix. Aelmans
werd 2e en Bossers 3e.
Vorige week in
Oudenbosch hoorde ik winnaar Ruud Zijlmans vertellen dat dat ook meteen zijn
eerste serieuze resultaat van het jaar was. Voor mij geldt een week later
precies hetzelfde. Maar daar heb ik nu natuurlijk geen enkele moeite meer mee!

Alle gemaakte foto’s
zijn te zien via de link: http://picasaweb.google.nl/Jeroen.Rov/Eindhoven10# (zie onder !!!)
(De foto’s zijn te zien door na op bovenstaande link geklikt te
hebben vervolgens te klikken op “foto’s van Jeroen” en “Deze inhoud in een
nieuw venster openen”)