N.K. WFN 40+ Achtmaal 14-08-2011

Eigenlijk geheel tegen mijn planning in deze ochtend toch naar Achtmaal afgereisd. Vanwege de regen had ik gisteren niet in Almkerk gereden, maar ook vanmorgen zag het er niet al te best uit. De regen stopte dan weliswaar, maar het duurde een aanzienlijke tijd alvorens de wegen fatsoenlijk opgedroogd waren. De eerste aanvaller was Marcel van der Poel die een aardig gaatje kreeg, maar een paar kilometer verder werd hij weer opgeslokt. Op de ruim 8 kilometer lange omloop knapte er al in de eerste ronde een spaak in mijn achterwiel waardoor er een flinke slag in kwam, maar door de achterrem open te gooien kon ik in ieder geval wel voorkomen dat het wiel aan ging lopen. Wisselen was immers geen optie, want geen materiaalwagen erachter en dan zou het nog maar de vraag zijn geweest of terug had kunnen komen. Na de poging van van der Poel vielen er een aantal pogingen van Teo Muis te noteren die eerst niets opleverden. In de derde ronde (van de acht te rijden) ontstond toen wel een kopgroep die uiteindelijk groeide tot ruim 10 man. Bij het binnenrijden van Achtmaal leek de kopgroep teruggepakt te worden, maar toch reden ze het dorp uit weer verder weg. Die vierde ronde werd er een van vallen en opstaan. Eerst ontstond ruim voor mij in het peloton een valpartij. En even vreesde ik daarna voor mijn Dogma toen iemand me links van achteren aanreed. Ik kon gelukkig overeind blijven en schadevrij verder. Weer wat verderop, bij het opdraaien van de Nieuwmoerseweg, ontstond in de kopgroep in de glibberige bocht een valpartij waardoor onder andere Muis en Johan Pemen werden uitgeschakeld voor een korte klassering. De kopgroep decimeerde daardoor tot 7 renners met daarbij Jan Muis, Ivano Zwirs, Peter Mol, Rik de Vree, Tony Verschuuren en de beide broers de Baat. Vanuit het peloton kwam nauwelijks een georganiseerde jacht op gang. Wel wist een duo, met Raphael Gabriëls en Kees van der Sande, weg te komen. Een poging van o.a. Bert Kremer en Pemen om naar de twee toe te rijden slaagde niet. Tot in de voorlaatste ronde had ik me koest gehouden. De (eerst) glibberige omstandigheden, de slag in mijn achterwiel en het niet graag rijden op die grote omlopen waren immers ook geen motivators voor mij geweest. Toen echter op anderhalve ronde van het einde een kwartet met o.a. Anton Roks, van der Poel wegreden, ben ik daar toch maar in mijn eentje naar toe gesprongen. Vervolgens even mee gas gegeven om me daarna wat afzijdig te houden om zo te voorkomen dat wij bij het duo voor ons zouden aansluiten. Ik vond het niet mijn taak het gat op mijn maat voor me dicht te rijden. Daarna met nog een halve ronde te gaan, toch weer mee gaan draaien, maar niet meer mee gesprint. Ik werd zodoende 14^e, een bevredigend resultaat. De sprint van he peloton werd gewonnen door Kremer. Bij de koplopers draaide het wat eerder uit op een sprint waarbij de Vree de beide broers de Baat te snel af was. De trui, de gouden medaille en het Wilhelmus dus voor de Vree, het zilver en brons voor respectievelijk Matti en Christ de Baat.

Ik moet overigens ook nog de credits aan mijn moeder geven die eigenhandig de laatste, vol met water staande, binnenbocht stond keurig had drooggeveegd waardoor alles en iedereen veilig die laatst bocht aan kon snijden.

Alle gemaakte foto’s zijn te zien via de link: Klik hier